www.voetsporen.net
Eén van de leuktse dingen die ik kan verzinnen om te doen is wandelen (met rugzak en tent) en het uitstippelen van die wandelingen.
Als kleine meid logeerde ik geregeld bij m'n opa en oma en mijn opa vertelde vaak verhalen uit de oorlog. Alleen de leuke en de spannende die goed afliepen en ze intrigeerden me. Ze spraken tot de verbeelding, mijn opa is een boeiend verteller!
Toen ik ouder was, liet hij de foto's zien van toen hij na de oorlog met mijn oma naar Polen is geweest, terug naar de plaats waar hij, als dwangarbeider, in de fabriek werkte en naar het lager waar hij sliep. Alle gebouwen stonden er toen nog.
Ik wil ze ook zien, die gebouwen. Ik wil weten of ze er nog staan. Ik wil weten op welke plekken zijn verhalen zich hebben afgespeeld.
De verhalen over de verstopte schoen, de perenboomgaard, het afgebroken handvat, het verstopte zakmes, het bootje op de Elbe...
Door mij, Miranda de Beus dus.
Ik heb trektochten gemaakt in de Transylvaanse Alpen (Fagaras, Roemenië, 2005), Franse Alpen (GR5, Frankrijk, 2006), Lage Tatra (E9, Slowakije, 2007) en in de Pyreneeën (GR10, Frankrijk, 2008). In Nederland loop ik geregeld delen van LAW's (Lange Afstands Wandelpaden, zie links) ook veelal met rugzak en tent.
Ben ik geboren in 1977 en woon ik in Utrecht in een woongemeenschap, werk ik op een middelbare school als practicumbegeleider bij natuurkunde in de onder- en bovenbouw. Naast wandelen is zwemmen een passie en ik doe vrijwilligerswerk voor de oekumenische studentengemeente waar ik aan verbonden ben.
Mijn levenspartner Jan en ik reizen samen af naar Polen. Mijn wandelmaatje is dus méér dan dát, in vele opzichten! We zullen de eerste 2 tot 3 weken samen lopen. Hoe het daarna verder gaat, heeft nog niet exact vorm gekregen en zal vooal van het moment afhangen.