Dag7 Warm!

Reisdag 7      Warm!                                                         22 juli, woensdag

Start: Wildkampeerplek in bos (P)
Eind: Camping in Teplice n. Metují aan de Metuje (rivier) (CZ)
Via: Mezimestí (Halbstad), Borek Lysý Vrch (klein beschermd natuurgebied ten
        N.W. van Teplice)

Echt de grens over

Vandaag zullen we de grens van Polen naar Tsjechië dan overgaan, om hem een paar dagen later weer terug over te steken op een andere plek. We zullen in Mezimestí aankomen, de eerste stad tijdens onze wandeldagen waarvan ik zeker weet dat mijn opa er doorheen gereisd is. Met de auto welliswaar, onderweg van een gäststätte in de bergen naar Ruhbank. Wij nemen vanuit Mezimestí de trein naar Teplice n. Metují.

Het eerste Tsjechische dorp

Het eerste deel van de tocht van vandaag gaat te voet de heuvels af, wat mooie uitzichten oplevert. Het laatste stuk tot in Mezimestí loopt langs een geasfalteerde weg en is minder boeiend. Langzaamaan lopen we het dorp in. Aan de buitenrand van het dorp veelal goed onderhouden huizen en tuinen met mooie strakke gazonnetjes en vrijwel geen vervallen schuurtjes. Het verschil in welvaart tussen Polen en Tsjechië is hier al goed zichtbaar. Wel bizar, want we zijn nog maar net, ongemerkt,  de grens overgestoken.

Mezimestí - Station

Op het station ben ik blij verrast als ik de tentoongestelde platen en borden zie waarop te zien is hoe het station er uitzag toen dit gebied nog Duits was. Tot nu toe hebben we vooral gehoord dat mensen het er niet graag over hebben, over 'die tijd toen': WOII, de volksverhuizingen daarna. Hier is in ieder geval grote openheid over dat het eens Duits gebied was. Stationsgeschiedenis. Ook een leuke afleiding tijdens het wachten op de trein.

 

 

 

 

 

 

 

 

>30°C

In Teplice n. Metují stappen we uit de trein. Tijdens deze eerste treintocht hebben we volop genoten van hoe dat er aan toe ging en gaat... in latere verslagen mer over het reizen per trein en ander OV in Polen en Tsjechië, dan ook de foto's erbij). Ondertussen is het na het middaguur en het is snikheet.
We besluiten toch lopend naar de camping te gaan omdat er een mooi wandelstukje lijkt te zijn, bovendien door het bos en dus in de schaduw. Het is een mininatuurreservaat, dat een beschermde status heeft. Dat hebben trouwens veel van de bosgebieden waar we doorheen reizen. Sommige zijn zelfs nationaal park.

 

Autokemping zonder auto

Na een steile klim door dat kleine natuurreservaatje en het oversteken van de weg beneden, staan we vrijwel gelijk op de camping. We zijn van plan hier 2 nachten te blijven... maar ja, hoe dat gaat; Tsjechen op vakantie in eigen land... Het is eigenlijk jammer dat ik daar geen foto's van heb gemaakt ;)  Een beschrijving van de plattegrond van deze camping is snel gemaakt: In het midden een groot grasveld voor tenten en caravans, rondom het veld een geasfalteerd breed pad, aan de kant van de autoweg nog een paar veldjes en aan de kant van het watertje en aan de zijkanten van het middenveld een heleboel trekkershutten met ertussen precies ruimte om een auto te parkeren. Op de grasveldjes geen schaduw. Bij de hutten geen ruimte om fatsoenlijk buiten te zitten. 's Avonds hangt iedereen een beetje tegen de hutten aan, enkelen zitten op elkaar gepropt op de miniveranda's bij de hutten. En... Alle volwassen barbecueën met vlees en bier. Een enkeling snijdt een paprika of paddestoelen die even daarvoor nog, vers uit het bos, lagen te drogen voor de hut. Kinderen spelen luidruchtige spelletjes, pubers hangen rond of bij de volwassenen of bij de kinderen. Als één van de hutten open staat zie ik dat het één grote ruimte is waar bedden in staan en een tafel. Voor de ramen gordijnen. Mmm, tja, ieder z'n ding.

Als de tent staat en we lekker warm gedoucht hebben, gegeten hebben en de kaart nog eens goed bestuderen, besluiten we toch om de volgende dag verder te gaan. Op deze camping zien we onszelf niet tot rust komen.