Dag6 Modder&Rotsen

Reisdag 6    Modder en rotsen                  21 juli, dinsdag                                                 

Start: Wildkampeerplek bij Ribnica Mala (pension en 
           wegrestaurant)
Eind: Wildkampeerplek in bos
Via: Rogowiec (Middeleewse kasteelruïne), Jeleniec (top; 902 m),
        Klin (top; 867 m), Przef. Trzech Dolin (verzamelplaats voor wintersporters).

Ontbijt met uitzicht

Opgelucht worden we wakker: lekker verder vandaag, zelfs bijna tot in Tsjechië. We besluiten in de heuvels te ontbijten en pakken alles in. Als ik daar, ten tijde van dit schrijven in maart 2010, aan terug denk herinner ik me weer hoe heerlijk dat kan zijn. Gewoon opstaan, al je spullen inpakken en binnen een half uurtje onderweg zijn. We steken de weg over en stijgen via het enorm steile paadje dat Jan gister al gelopen had. Niet alleen steil overigens, maar ook kaal, hoewel tussen de bomen. Van stam naar stam en goed voorover gebogen zodat het zwaartepunt ook met die rugzak goed laag blijft.

Modder & Rotsen

Het wordt een mooie wandeldag .  Al vrij snel komen we aan bij een modderig paadje waaronder een afgrond gaapt en waar bovendien hier en daar de rotsen onder het pad een beetje weggebrokkeld zijn waardoor een klein puinhellinkje ontstaan is en belangrijker: waardoor het paadje daar nauwelijks 1 schoen breed is. Spannend!

Getik

Zonder kleerscheuren komen we aan de andere kant, al duurt het even voor het zover is. Als we de bocht omgaan horen we een vreemd soort getik. Soms houdt het even op, dan gaat het weer verder. We hebben geen idee wat dat kan zijn. Als we bij Rogowiec aankomen, is daar een mooi uitzichtpunt met een bankje en een aantal enorme rotsblokken. Het is daar sowieso erg rotsig en dat is mooi om te zien na een kleine week van gemoedelijk gras en weinig grillige beboste heuvels.
We strijken neer op het bankje, trekken een extra laagje kleding aan want het waait er aardig en het is niet erg warm en dat de luchtvochtigheid hoog is kunnen we wel zeggen zonder hygrometer. De thuis gebakken 'survivalcake' met veel noten en gedroogd fruit is inmiddels op en we eten gewoon gedroogd fruit. Het tikken komt terug.

Onderzoek

Jan besluit op onderzoek uit te gaan, omdat hij behoorlijk lang wegblijft ga ik ook maar eens een kijkje boven nemen. Zitten daar 4 archeologen in een afgezette kuil opgravingen uit te hakken. Het blijken delen van een middeleeuws kasteel te zijn. Ze zijn daar 4 seizoenen aan het werk. Elke dag wandelend er naar toe. We en nog verder naar boven zien we de plek waar ze al klaar zijn met hakken. Zie de foto. Een grote berg met het weggebikte gesteente ligt naast de opgegraven fundamenten van het gebouw.

Jong bos

Niet veel later passeren we een topje, Jeleniec genaamd en 902 m hoog. Het is een grappig pad dat ons langs dit punt leidt. Zoals ik al eerder schreef lopen we veel door beukenbos en hierop de top hebben velen-en-velen nieuwe beukjes het levenlicht gezien en gevonden. Wel 20 minuten lang lopen we door boompjes van rond de 2,5 m hoog die zo dicht op elkaar staan dat het kennelijk weinig belopen pad vrijwel onvindbaar is geworden. Heel grappig ;)

Zo goed als verlaten

We zetten de tocht voort door het mooie, frisse beukenbos. De zon laat zich niet zo zien vandaag.Dan opeens de skivallei. We hebben ons voorbereid op het ergste... Heb je wel eens een skigebied in de zomer aan tijdens een wandeltocht en moet je er doorheen. Goed, we arriveren dus in die vallei en zien al snel dat de skiliften er verwaarloost bij staan. De hellingen zijn overgoten van de bloemen. Dit is heel mooi!

En de lunch...

Er fietst zelfs iemand over de onverharde wegen waar wij ook over wandelen. Beneden in het dal, bij een kruising van wegen zijn wat lokale mensen en er staat een hotel-restaurant. We gaan naar binnen en eten pannenkoeken! Binnen is het interieur van hout, niet erg stevig, opgefleurd met gekleurde kleedjes en gordijnen. Ook hangen er diverse koppen van (zelf geschoten?) wild in het restaurant en staan er diverse houtsnijwerken van boomstammen. Dat laatste vind ik er mooi uitzien. Na een ruime lunchpauze gaan we weer op pad.

Bijna in Tsjechië

Als we de grens aardig genaderd zijn, maar hij nog absoluut niet zichtbaar is, is het weer tijd om een kampeerplekje te zoeken en ook hier biedt het bos ons weinig vlakke veldjes... Zonder tassen gaan we er een eindje op uit om een plekje te zoeken, maar het mag niet echt baten. Uiteindelijk besluiten we dan toch maar vak bij het pad te gaan staan. We zijn de hele dag misschien 3 wandelaars tegen gekomen dus het kan wel. De tent staat lekker vroeg en we hebben nog alle tijd om wat te lezen en te hangen, en Jan om heuvelopwaarts te gaan op zoek naar een uitkijkpunt. Als we het pad een stukje verder aflopen is er een bruggetje over een stroompje, waar we water halen.