Dag1b Bijzondere gast
Reisdag 1b Bijzondere gast 16 juli, donderdag
Start: Utrecht (NL)
Eind: Uciechów (P)
Via: Frankfurt, Dresden, Legnica, Swidnica, Dzierzoniów (Reichenbach)
Veilige haven
Het is tegen 23 uur en stikdonker, op een enkele straatlantaarn na. Vanaf de grote weg slaan we rechtsaf een onverharde weg in met veel gaten, een eindje verderop brandt licht. De taxi stopt en we staan naast het restaurant van de camping, waar nog volop leven is. Terwijl we komen aan rijden worden we nieuwsgierig opgenomen door een groepje mensen dat buiten staat. Ik voel me een beetje ongemakkelijk bij deze drukte zo onverwachts, maar dit zal de plek vast zijn... We stappen uit, pakken onze tassen, betalen en dan staat er een man van eind dertig voor onze neus met een enorme bos krullen. Hij schudt ons joviaal de hand, hij blijkt Mathijs te zijn, met wie ik gemaild heb, realiseer ik me opgelucht. We zijn op de juiste en dus veilige plaats.
C2H5OH - Alcohol
Wanneer ik mijn naam noem, refereert hij aan mijn e-mail, dus ook hij heeft de link gelegd. Jan en hij schudden elkaar ook de hand en we stappen het restaurant annex café in en krijgen een biertje aangeboden. Geringe alcoholdrinkers die we zijn, slaan we dat bier beleefd af en vragen om sap. Ik vraag me wel even af wat de andere gasten (allen Nederlanders en Belgen) in dat café daarvan vinden... We worden sowieso wel een beetje begluurd, want Mathijs begint direct heel enthousiast een gesprek met ons over een bezoeker die vorige week op zijn camping was.
Opeens de gast
Een man van midden 90 die terugkwam naar de plek waar hij (ik geloof ook in de jaren van WOII) gewerkt had. De camping was vroeger een steengroeve, lag heel lang braak en is begin 2000 gekocht door Mathijs en zijn vrouw Anna, die Poolse is. De man kwam dus terug om te zien hoe het er nu was. Mathijs was erg onder de indruk van de komst van de oude man, hij vertelde o.a. dat de man de linkermuur bij de oprijlaan nog herkende, dat hij er nog aan had meegebouwd. Mathijs en Anna hebben de muur laten staan en aan de andere kant van de oprijlaan een tweede muur laten bouwen, die loopt rondom het deel van het terrein dat grens aan graanvelden. De muren zijn allemaal wit en behoorlijk hoog.
Als je door de velden aan komt rijden, ga je via de oprijlaan omhoog, het campingterrein op. Het eerste deel van dat terrein ligt vrij hoog, als een enorm terras. De muren liggen aan de buitenkant van het terrein als 'stutmuren' voor dat terras. Ook zijn er aan de buitenkant, zo'n 4 meter boven de weg poortjes in één van de muren gemaakt zodat het lijkt of je een fort nadert. Camping Forteca.
Afgraving
Een deel van de camping ligt dus hoog, een ander deel ligt weer laag, alles in een U-vorm rondom het meer dat ontstaan is in de afgraving. Een héérlijk meer! Lekker koel en het eerste wat ik de volgende ochtend doe als ik de tent uitkom, is zwemmen! En 's middags nog een keer, dan samen met Jan. Het is een behoorlijke plas, dus ruimte genoeg om te zwemmen en voor de kids om te varen in rubber bootjes. Wel fijn dat het nu licht is, want de avond ervoor hebben we nog in het pikkedonker de tent opgezet, nu zien we tenminste waar we terecht gekomen zijn. Een plekje vlak aan het water, vlak bij een niet zo'n Nederlands ogende paardenstal + uitloopje voor de paarden en naast een helling waar geiten heerlijk vrij rond kunnen lopen. In de ochtend staan we prima in de schaduw dus het uitslapen is een wensje dat uitkomt ;)
