www.voetsporen.net
Start: Utrecht (NL)
Eind: Uciechów (P)
Via: Frankfurt, Dresden, Legnica, Swidnica, Dzierzoniów (Reichenbach)
Klik op de kaart voor inzoomen via google-maps.
In alle vroegte vertrekken we van Utrecht centraal richting Frankfurt. Het is iets voor zevenen als we op het station arriveren en Jan slaapt nog wat verder op één van de bankjes in de stationshal. We moeten nog een half uur wachten op de trein omdat ik écht heel graag op tijd wegwilde... Het is vakantie, er zijn opmerkelijk minder mensen op het station dan normaal op dit tijdstip. Het aantal reizigers met veel bagage is relatief hoog en ik gok erop dat de meesten ook wel met de ICE van 7.29 uur richting Frankfurt zullen gaan.
We hebben plaatsen gereserveerd en bekijken dus op de borden op het perron even bij welk perrondeel ons treinstel zal komen te staan. We gaan bij de juiste letter staan, maar als de trein arriveert, rijdt hij veel te ver door. Ah ja! We hebben toch die plekjes gereserveerd. Bij het zien van die internationale treinen gaat er bij mij nog elke keer een vuurtje branden. 
Meestal als ik ze zie ben ik een inlandse reiziger, maar vandaag is het eindelijk weer eens zo ver dat ik er zelf in mag plaatsnemen! Joepie!
De lading tijdschriften nemen we door, Jan luistert muziek, kopje koffie erbij uit de BordBistro en verder en verder het Duitse land in. Door de dag heen hebben we het landschap langzaamaan heuvelachtiger zien worden en rond 18 uur arriveren we aan de oostgrens met Polen. In Dresden stappen we in de trein die ons naar de Poolse plaatst Legnica zal brengen, daar moeten we dan vervolgens voor de 3e en laatste keer overstappen (de taxi aan het eind van de treinreis niet meegerekend).
Vlak na het passeren van de grens beginnen we fanatiek te oefenen met de uitspraak van de Poolse plaatsnamen! Bij de grens staat ons geen controle te wachten aangezien het Schengen Verdrag in Polen in december 2007 in werking is getreden. Met enige weemoed denk ik terug aan het urenlange wachten voor de grens toen ik in 1993 naar Hongarije ging en het melden op het politiebureau in Slovenië in 1999 toen ik daar 2 weken vrijwilligerswerk deed... Op de wiki vind ik trouwens dat het tót 1995 was dat je ook Duitsland en België niet in kwam zonder paspoortcontrole!
Het is leuk om in Legnica uit te stappen en de eerste
Poolse indrukken op te doen... Hoewel leuk... Als ik iets te ver naar achter sta in de rij voor het loket, kruipt een vrouw er gewoon tussen! Beetje voordringen bij ons onschuldige toeristen. Kennelijk moet je het 'aansluiten in de rij' hier heel letterlijk nemen: LES 1. Verder zien we nog een klein kioskje in de hal daar waar een soort WC juffrouw met grijze haren en een lang blauw schort juist uit komt lopen.
Twee enorme gele borden met vertek- en aankomsttijden. Dat hebben we in Polen en Tsjechië overal gezien: 2 losse borden óf 2 kolommen per bord, 1 met de tijden waarop treinen uit een bepaalde richting aankomen en 1 met de vertrektijden zoals wij die kennen. Wel eerst even in het boekje 'Hoe en wat in het Pools' opzoeken wat aankomst en vertrek is natuurlijk -haha.
En ja, 'odjazdy' betekent 'vertrek/ vertrekkend'!
Goed, kaartje gekocht, vertrektijd en perron van vertrek gevonden; rest ons nog een uurtje te wachten op de trein. Misschien lijkt dat lang, maar op 16 reisuren valt dat mee en bovendien zullen we later tijdens onze reis nog wel langere wachttijden tegenkomen!
Op het perron staat een oude telefooncel. Hoe zeldzaam in Nederland, waar je alleen nog incidenteel in een stationshal een telefooncel ziet staan.
De kuipstoeltjes zijn van rood kunststof met kleine, losse prullenbakken ernaast met een vuilniszakje erin. De zon staat laag geeft een oranje gloed af, naast ons is er een klein, tenger mevrouwtje op het perron en lopen er twee bewakers rond in zwarte kledij. Op een gegeven moment steekt het mevrouwtje in haar groenige jurk een sigaret op. Voor ze het weet staan de bewakers voor haar neus. Ze krijgt een boete en moet direct contact betalen... Ik begrijp ook niet waarom ze überhaupt een sigaret opsteekt met die mannen in de buurt, overal hangen borden 'verboden te roken'.
Wat ook opvalt is de oude staat waarin alles in en rondom het station verkeert. De stationshal, de loketten, de stoeltjes waar we op de zitten, het dak, de bijgebouwen, het roest op de metalen constructies overal. Daarentegen hangt aan beide zijden van het dak een moderne, digitale klok, met blauwe LEDlampen... nou ja LED... na grondig bestuderen komen we toch tot de conclusie dat het gewone gloeilampen zijn?! Dat lijkt ons onaannemelijk. In ieder geval zijn het wél grote bollen zoals bij gloeilampen. Hadden we dat in Nederland ook? In de jaren 60 ofzo? In de setting waarin de klokken hangen verdienen ze ook na die ontdekking nog steeds het woord modern overigens!
Iets dat we zeker niet met modern kunnen benoemen zijn de voorwerpen die vlak voor de ingang van het station langs de sporen staan. Een soort roestige, enorm grote waterkranen. We weten niet wat het zijn, maar er zit een vrij groot draaiwiel aan de onderkant en we vermoeden dat het écht waterkranen zijn waarmee vroeger stoomlocomotieven gevuld werden. Als we de foto's laten zien op de camping waar we later die avond aankomen, weten ze het daar helaas niet. Dus ons vermoeden blijft bestaan ;)
Om 20.54 uur vertrekt de trein naar Dzierzoniów, waar we 22.35 uur zullen aankomen. Gaandeweg de treinreis wordt het donker en dat is toch wel een beetje een rare gewaarwording aangezien we door onbekende oorden reizen. Het uitstappen is dan ook wel een klein beetje stressie omdat we de borden met plaatsnamen bij de stations niet meer kunnen lezen en het stadje waar we uitstappen heeft twee stations. Ik vraag het tot twee keer toe aan de conducteur, die geen Engels en slechts enkele woorden Duits spreekt. Maar met aanwijzen op de kaart en de plaatsnaam vragend uitspreken gaat het ook!
Als we zijn uitgestapt is het dus helemaal donker en we gaan op zoek naar de taxistandplaats, de eigenaar van de camping waar we heen gaan heeft ons gezegd dat er taxi's zijn. Ik had me op de een of andere manier een klein platformpje met taxi's voorgesteld, maar er staat welgeteld 1 taxi! Eh tja... 'me-the-grote-stedeling'??
We laten de goede man het adres van de camping zien en in het pikkedonker arriveren we even later daar.